പരിഭാഷ : പ്രവീൺ അടൂ൪ കൂടുതൽ പരിഭാഷകൾക്ക് www.malayalamsubtitles.org സന്ദ൪ശിക്കുക
50 ഡിഗ്രിക്കടുത്ത് താപനില ഉയർന്നുവരുന്ന ഒരു ലോകം സങ്കൽപ്പിച്ചു നോക്കൂ
അങ്ങനെയെങ്കിൽ സൂര്യൻ, കാറ്റ്, പൊടിപടലങ്ങൾ ഇതിൽ നിന്നൊക്കെ രക്ഷപ്പെടുന്നതിനെപ്പറ്റി ചിന്തിക്കുകയേ വേണ്ട.
ഭക്ഷണമോ ജലമോ ഒന്നുമില്ലാത്ത ഒരു ലോകത്തെ സങ്കൽപ്പിക്കൂ.
നമ്മുടെ ഗ്രഹത്തിന്റെ
മൂന്നിലൊന്നും ഈ അവസ്ഥയിലാണ്.
ഇവിടെ ജീവിക്കുന്നതിന് ഏറ്റവും അസാധാരണമായ അതിജീവ തന്ത്രങ്ങൾ ആവശ്യമാണ്.
ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും പഴക്കമുള്ള മരുഭൂമിയാണിത്.
തെക്ക്-പടിഞ്ഞാറേ ആഫ്രിക്കയിലെ നമീബ്,
ഏകദേശം 55 ദശലക്ഷം വർഷങ്ങളായി വരണ്ട് കിടക്കുന്നു
ഒരു വേട്ടക്കാരന് ഇവിടെ ജീവൻ നിലനി൪ത്തുന്നത് കഠിനമാണ്.
ഒരു സിംഹക്കുട്ടം...
ഈ മരുഭൂമിയുടെ ചൂടും തണുപ്പും സഹിക്കുന്ന
വളരെ കുറച്ച് ജീവികളിൽ ഒന്ന്
ഇവിടെ വേട്ടയാടൽ വളരെ കുഴപ്പംപിടിച്ച കാര്യമാണ്.
ഒരു ഓറിക്സ് കൂട്ടം (oryx), വെറും 20 മൈൽ മാത്രം അകലെയുള്ള ഒരേയൊരു ഇര.
ഇവിടെ വേട്ടക്കാ൪ക്ക് പതിയിരിക്കാൻ സ്ഥലമില്ല.
നേരിട്ടുള്ളൊരാക്രമണം തന്നെ വേണ്ടി വന്നേക്കും.
അവർ പരാജയപ്പെട്ടു.
ഓരോ പരാജയവും സിംഹങ്ങളെ പട്ടിണിയിലേക്ക് കൂടുതൽ അടുപ്പിക്കുന്നു.
ആവശ്യത്തിനുള്ള ആഹാരം കിട്ടുന്നതു വരെ
ഏകദേശം സ്വിറ്റ്സർലാന്ഡിന്റെ വലുപ്പത്തിനോളം ഈ തെരച്ചിൽ തുടരും.
മൂന്നു ദിവസവും നൂറ് മൈലും കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു ഇനിയും ഒരു വേട്ട നടന്നിട്ടില്ല.
ഇത് മരുഭുമിയിലെ ഇവരുടെ മോശം സമയമാണ്
(BIRDS CAW)
അവരുടെ അതിരുകൾക്കരികിലെ വരണ്ട നദികൾ...
ഇവിടെ മൃഗങ്ങളെന്ന് പറയാൻ ഏതാനും ജിറാഫുകൾ മാത്രമേയുള്ളൂ.
എന്നാൽ ഒരു ടൺ വരെ ഭാരമുള്ള ഈ ഭീമന്റെ നല്ലൊരു തൊഴി മതി, സിംഹത്തിന്റെ കാറ്റ് പോകാൻ.
സിംഹങ്ങളതിനു മുതിരാറില്ലെങ്കിലും...
...പട്ടിണി കൊണ്ട് നട്ടം തിരിയുന്ന ഈ സാഹചര്യത്തിൽ ഇതല്ലാതെ വേറെ വഴിയില്ല.
എല്ലാവരും ഒരുമിച്ച് ശ്രമിച്ചാലേ ഇവിടെയെന്തെങ്കിലും നടക്കു.
രണ്ട് പെൺ സിംഹങ്ങളാണ് വേട്ട നയിക്കുന്നത്.
ബാക്കിയുള്ളവർ രക്ഷപ്പെടാൻ സാധ്യതയുള്ള പഴുതുകളടയ്ക്കണം
സിംഹക്കൂട്ടത്തേക്കാൾ കരുത്തും വേഗതയും എന്തുകൊണ്ടും ജിറാഫിനാണ്...
...പക്ഷേ ഈ പിൻതുടരൽ ഒരു കെണിയിലേക്കാണ് പോകുന്നത്
വരുന്ന വഴിയിൽ നേതാവായ പെൺസിംഹം കാത്തു നിൽപ്പുണ്ട്,
ഇനിയെല്ലാം അവളുടെ കയ്യിലാണ്
ഇത്തരം വേട്ടകൾ കൂടുതലും ഇങ്ങനെ പരാജയത്തിലാണ് അവസാനിക്കാറ്.
ഒരുപക്ഷെ മരുഭൂമിയിലെ സിംഹങ്ങളുടെയത്ര പരാജയങ്ങൾ വേറൊരു ജീവിവ൪ഗവും നേരിടാറില്ല.
നിർഭാഗ്യവശാൽ ഈ കൂട്ടത്തിന് ഇനിയും അവരുടെ തെരച്ചിൽ തുടരണം
(THUNDER RUMBLES)
അതെ ശരിയാണ് ചിലപ്പോഴൊക്കെ ഇവിടെ മഴയും പെയ്യാറുണ്ട്.
ഇവിടെ, പടിഞ്ഞാറേ അമേരിക്കയിൽ പേമാരി പതിക്കുന്നത് അസാമാന്യ ശക്തിയോടെയാണ്.
പത്ത് മാസത്തെ വരൾച്ചയ്ക്ക് ശേഷം,
ഒരുമണിക്കൂറിനകം ലക്ഷക്കണക്കിന് ടൺ വെള്ളം ഇവിടെ പതിക്കുന്നു.
അനേകലക്ഷം വർഷങ്ങൾ കൊണ്ട്,
കുത്തൊഴുക്കിൽ പെട്ട മണലും ചരലും മൂലം
ഇവിടുത്തെ പാറക്കെട്ടുകളിൽ ചാലുകൾ രൂപപ്പെട്ടു.
സ്ലോട്ട് കാന്യൺസ് (Slot canyons) -150 അടി ആഴം.
ചില സ്ഥലങ്ങളിൽ ഈ കനാലുകൾ വ്യാപകമായിട്ടുണ്ട്.
ഈ ദേശമെല്ലാം അവ അടുക്കടുക്കായി ചേർന്നു കിടക്കുന്നു
ഒറ്റപ്പെട്ട വലിയ പാതാളങ്ങൾ പോലെ,
ഒരു പക്ഷേ ഗ്രഹത്തിലെ ഏറ്റവും നാടകീയമായ ഭൂപ്രകൃതികളിൽ ചിലത്.
മഴ മാറിയിട്ടുണ്ട്...
... പക്ഷേ ഇവിടെ വെള്ളമുണ്ട് .
മരുഭൂമിയിലെ ചില പ്രത്യേകതരം ചെടികളിൽ അവ ശേഖരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.
അമേരിക്കയിലെ മരുഭൂമികളിൽ മാത്രമായി കാണപ്പെടുന്ന കാക്റ്റി.(Cacti - ഒരു തരം മുൾച്ചെടി)
അവയുടെയെല്ലാം വീ൪ത്ത ഈ തണ്ടുകളിൽ
വെള്ളം ശേഖരിക്കപ്പെടുന്നു,
അതിന് മുള്ളുകൾ ഒരു കവചം പോലെ വ൪ത്തിക്കുന്നു.
ഈ മരുഭൂമികളിൽ ആധിപത്യം പുലർത്തുന്നവരാണ് വിജയിക്കുന്നത്.
എന്നാൽ ഈ മുൾച്ചെടികൾ കാടുപിടിച്ചു കിടക്കുന്നത്
ഇവിടുത്തെ ജീവികൾക്ക് ചില പ്രശ്നങ്ങളുണ്ടാക്കും
ഒരു ഹാരിസ്ക്സ്ക്സ് ഹോക്ക്. (Harrisxxx hawk - ഒരു പരുന്ത് വ൪ഗം)
കാക്ടിച്ചെടികൾക്കിടയിൽ ഇരപിടിക്കാൻ ഇവയ്ക്ക്ക് പ്രത്യേക കഴിവാണ്
അണ്ണാൻകുഞ്ഞുങ്ങൾ..
ഹോക്സിന്റെ ഇര,
അപകടത്തിന്റെ ആദ്യ അടയാളം കിട്ടിയ അവർ മുള്ളുകൾക്കിടയിൽ അഭയം പ്രാപിക്കുകയാണ്
പക്ഷേ ഹോക്സിന് അവയെ തോണ്ടി പുറത്തിടാനുള്ള തന്ത്രങ്ങളറിയാം..
കൂട്ടമായി ഇരയെ ആക്രമിക്കുന്ന ഒരേയൊരു പക്ഷി വ൪ഗമാണിത്.
പറക്കുന്നതിനൊപ്പംതന്നെ അവ ഇരയെ തോണ്ടി പുറത്തിടാൻ ശ്രമിക്കുന്നു...
പക്ഷേ ഈ അണ്ണാൻകുഞ്ഞിന് ഒളിക്കാൻ പറ്റി.
അതുകൊണ്ട് തന്നെ ഹോക്സിന്റെ വേട്ട അവസാനിച്ചിട്ടില്ല.
ഇനി നടന്നു കൊണ്ട്...
അവ൪ എല്ലാ വശങ്ങളിൽ നിന്നും അടുത്തുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു
എല്ലാ പഴുതുകളും അടഞ്ഞിരിക്കുന്നു.
അണ്ണാൻകുഞ്ഞ് പെട്ടു.
ഈ മരുഭൂമിയിലെ ഏതാണ്ട് എല്ലാ ചെടികളും മുള്ളുകളാൽ മൂടുന്നതിനാൽ
നിരവധി മൃഗങ്ങൾക്ക് അഭയവും സംരക്ഷണവും നൽകാൻ അവക്കാകുന്നു.
എങ്കിൽ, എന്തായിരിക്കാം ഈ ശവശരീരങ്ങൾ ഈ മുള്ളുകളിൽ തൂങ്ങിക്കിടക്കാൻ കാരണം ?
ഏതുതരം ജീവിയായിരിക്കും-
ഇത്തരമൊരു ദാരുണ കൃത്യത്തിനു പിന്നിൽ..?
അജ്ഞാതനായൊരു കൊലയാളിയുണ്ടിവിടെ.
ഒരു ബുച്ച൪ ബേഡ്... (butcherbird)
ഈ കുഞ്ഞൻ കിളി അതിന്റെ ഇരയെ മുള്ളുകളിൽ-
ഇവിടെ കൊരുത്ത് കൊരുത്ത് ഇടുന്നു.
(CHICKS SQUAWK)
അതിന്റെ കുഞ്ഞുങ്ങളെ ഊട്ടാനായി ഒരു കലവറ പോലെയും ഈ മുള്ളുകൾ ഉപയോഗിക്കുന്നു.
ആഴ്ചകളോളം അതിനിവിടെയിത് സൂക്ഷിക്കാനാകും.
ഇരയെ ഇവിടെ കരുതി വെക്കുന്നത് താഴെയുള്ള ഇരപിടിയൻമാരിൽ നിന്നും
ഒളിപ്പിക്കുന്നതിനൊപ്പം കുഞ്ഞുങ്ങളൊരിക്കലും വിശപ്പറിയാതിരിക്കാനും കാരണമാകുന്നു.
ഒരു കണ്ടുപിടുത്തക്കാരന്റെ സാമ൪ഥ്യം ഒരു പക്ഷേ മരുഭൂമിയിലെ പഞ്ഞകാലത്തേപ്പോലും അതിജീവിക്കും.
അൽപമൊരു ഭീകരൻ കൂടിയാണെങ്കിൽ പ്രത്യേകിച്ചും
(CHICKS SQUAWK)
ചില മരുഭൂമികൾ വരണ്ടുപോയിരിക്കുന്നു,
തീ൪ത്തും ഹരിത ശൂന്യമായി കാണപ്പെടുന്നു
എന്നിരുന്നാലും ദിവസങ്ങൾക്കുള്ളിൽ അവ രൂപാന്തരപ്പെടാം.
പെറുവിലെ ഈ മരുഭൂമികൾ ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും വൃത്തികെട്ട മരുഭൂമികളിൽ ഒന്നാണ്.
എന്നാൽ അൽപ്പം വെള്ളം കൊണ്ടുതന്നെ ഇവ ഹരിതാഭമാകും
ചിലപ്പോൾ മാസങ്ങളോളം തന്നെ നീണ്ടു നിൽക്കും.
ഒരുപക്ഷേ, പെട്ടെന്നൊരുവേള പച്ചപ്പ് നിറഞ്ഞാൽ ...
അത് ചിലപ്പോൾ അവസരങ്ങളുടെയൊരു താഴവാരമാകും
മരുഭൂമിയിലെ ഈ പച്ചപ്പ് ഒരു ജീവിക്കും പെട്ടെന്ന് ചൂഷണം ചെയ്ത് ജീവിക്കാനാകില്ല.
അല്ലെങ്കിലീ വെട്ടുകിളികളെപ്പോലെ തീ൪ത്തും നാടകീയമായിരിക്കണം.
മഡഗാസ്കറിന്റെ വരണ്ട തെക്ക്-പടിഞ്ഞാറ് ഭാഗം
വർഷത്തിൽ ഏറ്റവും കൂടുതൽ മഴ ലഭിക്കുന്ന പ്രദേശമാണിത്.
ഇപ്പോൾ ഒരു സൈന്യം മാർച്ച് നടത്തുകയാണ്.
പുതുതായി മുളച്ച പുല്ലുകളുടെ മണംപിടിച്ച്
വെട്ടുക്കിളികൽ സാധാരണയായി ഒറ്റപ്പെട്ട ജീവികളാണ്,
എന്നാൽ ആഹാരം പെട്ടെന്ന് പെരുകുമ്പോൾ അവർ കൂട്ടമായെത്തും
അതിന്റെ വഴിയിൽ കാണുന്ന എന്തും വാരിവിഴുങ്ങി നശിപ്പിക്കും
ഈ വാരിവിഴുങ്ങലും ഒരുപാട് നാശം വിതക്കും.
വെട്ടുക്കിളികളിലെ മുതിർന്നവർ ഇപ്പോൾ ചിറകുള്ളവരായി രൂപാന്തരപ്പെടുന്നു.
സാഹചര്യം ഇങ്ങനെ പെട്ടെന്ന് അനുകൂലമായതിനാൽ...
അവ സാധാരണയിലും മൂന്ന് മടങ്ങ് വേഗതയിൽ നഞ്ചരിക്കുന്നു.
ഇപ്പോൾ അവർ അവരുടെ ഏറ്റവും ഉത്സാഹഭരിതമായ ഘട്ടത്തിൽ ...
ചിറകുകളടിച്ച് ആകാശത്തേക്കുയരുന്നു.
ഉയർന്നു പൊങ്ങുന്ന വെട്ടുകിളിക്കൾക്ക് കാറ്റിനൊപ്പം ഒരു ദിവസം 60 മൈലുകളിലേറെ യാത്ര ചെയ്യാനാകും
അങ്ങനെ പുതിയ തീറ്റപ്പാടം തെരഞ്ഞെടുക്കുന്നു
ഇത്ര വലിയ വെട്ടുകിളിക്കൂട്ടം ഒരു ദശകത്തിൽ ഒരിക്കൽ മാത്രമേ പ്രത്യക്ഷപ്പെടാറുള്ളൂ.
ഇത് ഏകദേശം 200 ചതുരശ്ര മൈൽ നീളം വരും
നൂറ് കോടിയോളം വരുന്ന പ്രാണികളുടെ ഒരു യാത്ര.,
ഒരു ദിവസം 40,000 ടൺ ഭക്ഷണം എങ്കിലും ഇവരെല്ലാവരുംകൂടി അകത്താക്കും.
ഈ തീറ്റയിൽ സസ്യങ്ങളുടെ ചെറുത്തുനിൽപ്പൊക്കെ നിഷ്പ്രഭമാകും.
കാരണം മുച്ചൂടും മുടിക്കുന്നൊരു മഹാമാരിയാണിത്..!
തിന്ന് തിന്ന് മടുക്കുന്പോൾ ഈ സൈന്യം മരണത്തെ വരിക്കും...
പക്ഷേ മരുഭൂമിക്ക് വലിയ മാറ്റമൊന്നും വരുത്തുന്നില്ല...!
പുൽച്ചെടികൾ വെട്ടുകിളികളുടെ മുന്നിൽ അടിയറവ് പറയാതെ പുതുനാന്പുകളായി...
... മണ്ണിൽനിന്ന് പെട്ടെന്ന് മുളച്ച് പൊന്തും.
ഇപ്പോൾ ഈ മരുഭൂമി വെള്ളത്തിനും മറ്റു മൂലകങ്ങൾക്കും വേണ്ടി കാത്തു കിടക്കുകയാണ്.
കാരണം, അവശേഷിച്ചവ വെയിലും പൊടിക്കാറ്റും എന്നേ വലിച്ചെടുത്തു...
ഇപ്പോൾ ഈ മരുഭൂശിലകൾ മറ്റേതോ ലോകത്തെ ഭൂഭാഗമെന്നോണം രൂപാന്തരപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.
ഈ ശിലാഭൂമിക്ക് അവാച്യമായൊരു സൗന്ദര്യമുണ്ട്.
പക്ഷേ അവയിങ്ങനെ വരണ്ടതായിത്തുടരുംമ്പോൾ വളരെക്കുറച്ച് ജീവനേ അതിജീവിക്കാൻ കഴിയൂ.
കൂടുതൽ ജീവികൾക്കും ഈ സമയത്തെ അതിജീവിക്കാൻ...
പലായനം ചെയ്യുകയെന്നൊരു മാർഗമേയുള്ളൂ.
ഇവിടെ കാൽഹാരിയിൽ, മഴയില്ലായ്മ വരൾച്ചയ്ക്ക് വഴിയൊരുക്കിയിരിക്കുന്നു.
ഭക്ഷണവും വെള്ളവും ക്രമാനുഗതമായി വിരളമാകുന്നു.
അതുകൊണ്ട്തന്നെ ഈ സീബ്രയ്കൾക്കിത് ദേശാടന സമയമാണ്.
ആഫ്രിക്കയിൽ സസ്തനികളുടേതെന്ന് പറയാവുന്ന
ഏറ്റവും വലുതും ദൈർഘ്യമേറിയതുമായ പലായനം.
ദൂരെയെവിടെയോ ഉള്ള മഴക്കാറ് കണ്ടാണവയുടെ യാത്ര തന്നെ...!
വരൾച്ച അതിന്റെ പാരമ്യത്തിലെത്തുമ്പോൾ...
...മരുഭൂമിയിലെ ആനകളും ഈ ദീർഘദൂര പലായനത്തിന് നിർബന്ധിതരാകും...
...ഒരിറ്റ് വെള്ളം തേടി,
പ്രായമായ മോഴകളക്ക്, കൊടും വരൾച്ചയിൽപോലും
വെള്ളത്തിന്റെ സാനിദ്ധ്യം തിരിച്ചറിയാനാകും.
അത് ചിലപ്പോൾ പതിറ്റാണ്ടുകളായി അവരെത്തപ്പെട്ടിട്ടില്ലാത്ത
ഒരു ജലധാരക്കടുത്തേക്കാവും നയിക്കുക.
അങ്ങനെ ഈ സീബ്രയകളുടെ യാത്രയും ഏതാണ്ട് അവസാനിച്ചിരിക്കുന്നു.
ഇതാണ് ശരിക്കും അവരന്വേഷിച്ചു നടന്ന...
ആ അപൂർവ്വ ജലധാര.
മരുഭൂമിയിലെ മിക്ക ജലധാരകളും അൽപായുസ്സുകലാണ്.
മഴക്ക് ശേഷം പ്രത്യക്ഷമാകുന്നു,
ഒരു പക്ഷേ വന്നതിലും വേഗത്തിൽ...
മൃഗങ്ങളെല്ലാം മൈലുകൾ ദൂരം സഞ്ചരിച്ചാണിവിടെത്തിച്ചേ൪ന്നിരിക്കുന്നത്.
എന്നിരുന്നാലും ഇവിടെ തങ്ങുന്നത് വളരെ അപകടമാണ്.
60 മൈലുകൾ അകലെ, ഈ മരുഭുഹൃദയത്തിൽ
സാൻഡ്ഗ്രൂസ് (ഒരിനം കുളക്കോഴി)കുഞ്ഞുങ്ങളുടെ മുട്ട വിരിഞ്ഞിരിക്കുന്നു.
അതിവിടെയിരിക്കുന്നതു തന്നെയാണ് സുരക്ഷിതം.
എന്നാൽ വെള്ളത്തിന്റെ അകലെയായിരിക്കുക അപകടകരമാണ് ഒരു ചൂതാട്ടം പോലെ,
വെയിലിൽ നിന്നും കുഞ്ഞുങ്ങളെ സംരക്ഷിക്കാൻ അവരുടെ അമ്മക്കോഴി മാത്രമേയുള്ളൂ.
അൽപം വെള്ളം എവിടെനിന്നെങ്കിലുംകുടിക്കുൻ കിട്ടിയില്ലേൽ ഏതാനും മണിക്കൂറുകളെ ഇവൾ ജീവിച്ചിരിക്കൂ.
അവരുടെ അച്ഛനിലാണ് ഒരേയൊരു പ്രതീക്ഷ.
കുടുംമ്പത്തിലേക്ക് വെള്ളമെത്തിക്കാൻ എല്ലാ ദിവസവും-
ഏകദേശം 120 മൈലുകൾ ഇവൻ യാത്ര ചെയ്യുന്നു.
ഈ മരുപ്പച്ചയിലേക്ക് എല്ലാ ഭാഗത്തുനിന്നും കളക്കോഴികളെത്തുന്നു,
അതും വലിയ കൂട്ടമായി,
അതെ അത് വരെ പ്രധാനമാണ്,
കൂട്ടത്തിനൊരു സുരക്ഷിതത്വമുണ്ട്.
ആൺ കളക്കോഴിക്ക് വെള്ളം കുടിക്കണം,
പക്ഷേ അതേസമയം അവന്റെ കുഞ്ഞിന് വേണ്ടി വെള്ളം കരുതുകയും വേണം.
അതും നെഞ്ചിലെ പ്രത്യേകതരം തൂവലുകളുപയോഗിച്ച്.
ഈ തൂവലുകൾ ഒരു സ്പോഞ്ച് പോലെ വ൪ത്തിക്കുന്നു.
പക്ഷേ അതിന് കുറച്ച് സമയമെടുക്കും, അപ്പോളവൻ അപകടത്തിലാണ്.
ഗോഷ്വാക്ക്. (ഒരിനം പരുന്ത് )
സാൻഡ്ഗ്രൂസ് ആണ് ഇവയുടെ പ്രധാന ഇര.
വീണ്ടും വീണ്ടും, തന്റെ കുഞ്ഞുങ്ങൾക്കി വേണ്ടി-
സാൻഡ്ഗ്രൂസ് അവന്റെ ജീവൻ പണയപ്പെടുത്തുന്നു.
സാൻഡ്ഗ്രൂസിന്റെ കൂട് മരുപ്പച്ചയിൽ നിന്നുമൊരുപാടു ദൂരെയായിരിക്കാൻ കാരണമിതാണ്.
അവസാനം, അവനു കഴിയാവുന്നിടത്തോളം അവൻ ശേഖരിച്ചു.
അവന്റെ ശരീരഭാരത്തിന്റെ കാൽ ഭാഗത്തോളം,
ഇനി സ്വന്തം കൂട്ടിലേക്കുള്ള ദീ൪ഘയാത്ര തുടരാം.
കൃത്യ സമയത്ത് അവൻ തിരിച്ചെത്തി,
ഇനി കുഞ്ഞിന് അവന്റെ ആദ്യത്തെ ജലപാനം നടത്താം.
പക്ഷേ അടുത്ത നാല് മാസത്തേക്ക് കുഞ്ഞുങ്ങൾ പറക്കമുറ്റുന്നതു വരെ-
മരുപ്പച്ച വരെ ദിവസേനയുള്ള ആപത്കരമായ -
ആ യാത്ര തുടരേണ്ടി വരും.
ഇത് പടിഞ്ഞാറുള്ള അമേരിക്കയിലെ നെവാഡ, ഒരു ജൂലൈ മാസം.
വർഷത്തിലെ ഏറ്റവും ചൂടേറിയ സമയം.
ഈ കാട്ടു കുതിരകളെല്ലാം...
മൈലുകളോളം സഞ്ചരിച്ച് അവസാനം വെള്ളം കിട്ടുന്നിടത്ത് ഒത്ത്കൂടുകയാണ്
ഇപ്പോൾ ഇത് വെള്ളം കുടിക്കാൻ മാത്രമുള്ള അവസരമല്ല.
മറിച്ച് കരുത്ത് തെളിയിക്കാൻ കൂടിയുള്ളതാണ്.
ഇപ്പോൾ ഈ വിത്ത്കുതിരക്ക് (stallion) വെള്ളത്തിന്റെ നിയന്ത്രണം കിട്ടിയാൽ,
അവനാകും കൂട്ടത്തിലെ മുഴുവൻ പെൺകുതിരകളുമായും ഇണ ചേരാനുള്ള അവകാശം
അതുകൊണ്ട് ഈ കുളത്തിന്റെ അവകാശത്തിനായാണിനി പരിശ്രമം.
എതിരിടാൻ വരുന്ന ആരോടും യുദ്ധം ചെയ്യണം.
ഒരു അപരിചിതൻ എത്തിയിരിക്കുന്നു.
പത്ത് മൈലിൽ കൂടുതൽ സഞ്ചരിച്ചാണ് അവനിവിടെ എത്തിയിരിക്കുന്നത്.
കാരണം അവൻ വന്ന വഴിയിലെ കുളങ്ങളൊക്കെ വറ്റിയിരിക്കുന്നു.
അവന്റെ ഇണകളും ഒപ്പമുണ്ട്.
വെള്ളം നൽകി സംരക്ഷിച്ചില്ലെങ്കിൽ അവറ്റകൾ അവനെ ഉപേക്ഷിക്കും.
ഈ വെള്ളക്കുതിര ആദ്യമേ ആധിപത്യം സ്ഥാപിച്ചു കഴിഞ്ഞു.
അതുകൊണ്ടവന് പോരാടിയേ മതിയാകൂ.
ഇവിടെ ചിലപ്പോൾ എല്ലാം നഷ്ടപ്പെട്ടേക്കാം...
ഒടിഞ്ഞ കാൽ അല്ലെങ്കിൽ താടിയെല്ല്,
അല്ലെങ്കിൽ പതിയെ വേദനാജനകമായൊരു മരണം.
ഒരു അലക്ഷ്യമായ തൊഴി, ഇവിടെല്ലാമവസാനിച്ചിരിക്കുന്നു.
ആ വരുത്തൻ ജയിച്ചു.
അതിന്റെ വില വെള്ളം കുടിക്കാനുള്ള അവകാശത്തിനും മുകലിലാണ്.
അവൻ അവന്റെ കൂട്ടത്തെ സംരക്ഷിക്കുകയും അതിലൂടെ...
... എതിരാളിയുടെ ഇണകളെ സ്വന്തമാക്കുകയും ചെയ്പിരിക്കുന്നു.
ഈ വെലളളക്കുതിരയുടെ വാഴ്ച അവസാനിച്ചിരിക്കുന്നു.
ജല ദൗ൪ലഭ്യം മാത്രമല്ല മരുഭൂ ജീവിതം ഇങ്ങനെ രൂപപ്പെടാൻ കാരണമായിട്ടുള്ളത്,
അതി ശക്തമായ സൂര്യതാപവും മറ്റൊരു കാരണമാണ്.
ഭൂമിയിലെ ഏറ്റവും ഉയർന്ന താപനില...
...എല്ലാം രേഖപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നത് മരുഭൂമികളിലാണ്.
കാലാവസ്ഥാ വ്യതിയാനം എന്നുള്ളത് ഇവിടെ താപനിലാ വ്യതിയാനമാണ്.
അത് ലോക താപനിലയുടെ ശരാശരിയേക്കാൾ ഉയ൪ന്നുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു,
തൽഫലമായി, മരുഭുവ്യാപനവും ക്രമാനുഗതമായി കൂടുന്നു
എല്ലാ വർഷവും, ഒരു 50,000 ചതുര മൈൽ വ്യാപ്തിയിൽ പച്ചപ്പും കൃഷിസ്ഥലവുമെല്ലാം
പൊടിയും പാറയും മൂടി, തരിശാക്കപ്പെടുന്നു.
ചൂട് ഏറ്റവും കൂടിയ ദിവസങ്ങളിൽ ഊപരിതല താപനില 160 ഡിഗ്രി വരെയെത്താറുണ്ട്.
അതെ, നമുക്ക് സഹിക്കാവുന്നതിലും കൂടുതൽ.
പക്ഷേ ഈ കോരിക മൂക്കൻ (shovel-snouted) പല്ലിക്ക് അതൊന്നുമൊരു പ്ര ശ്നമല്ല.
അതിന്റെ പാദങ്ങൾ നിലത്തു നിന്ന് ഉയർത്തി ...
അവ ഓരോന്നും പൊള്ളാതെ നേക്കുന്നു.
എന്നാൽ മരുഭൂമിയിലെ ഈ നൃത്തക്കാരനു പോലും
അധിക നേരം ഈ ചൂട് താങ്ങാനാവില്ല.
തണല് കണ്ടെത്തുക എന്നതാണ് ഒരേയൊരു മാ൪ഗം.
ആകെയുള്ളത് മണലിലെ കുറച്ച് ഒണക്കപ്പുല്ലുകളായതിനാൽ ഫലത്തിൽ തണലൊന്നും തന്നെയില്ല.
പക്ഷേ മണൽപ്പരപ്പിന്റെ ഒരിഞ്ച് താഴെ
താപനില തുലോം കുറവാണ്.
ഇവിടെക്കിടന്നാൽ,അങ്ങേയറ്റത്തെ ചൂട് ഒഴിവാക്കുന്നതിനൊപ്പം മരുഭൂമിയിലെ ജീവിതത്തിൽ ഒരു താളവും കണ്ടെത്താം
ഇവിടെ ഭൂരി പക്ഷം മൃഗങ്ങളും തിരഞ്ഞെടുക്കുന്ന ലളിതമായ മാ൪ഗം എന്തെന്നാൽ ...
...പകൽ മറഞ്ഞിരിക്കയെന്നതാണ്.
ഉദ്യമങ്ങളൊക്കെയും രാത്രിയിലെ തണുപ്പിന്റെ മറവിലാണ്.
ഇരുട്ട് മൂടുന്നതോടെ, മറ്റെങ്ങുമില്ലാത്ത പോലെ ജീവികൾ...
അവരിൽ ചില൪ അനിവാര്യമായും
വേട്ടക്കാരാണ്.
രാത്രി നേരത്ത് ഇത്രയും ഇരപിടിയൻമാരെ ഒന്നിച്ച് കാണുകയെന്നത് -
അത്യന്തം അപൂ൪വ്വതകലിലൊന്നാണ്
ഈ നിഗൂഢ ജീവികളെ മണൽക്കൂനകളുടെ മുകളിൽ എപ്പോഴും കാണാനാവില്ലെങ്കിലും
അവയുടെ വ്യവഹാരങ്ങലുടെ ചില അവശേഷിപ്പുകൾ കണ്ടെത്താം.
ചില ജീവികളെ കാണുന്നത് തീ൪ത്തും വരണ്ട മണൽത്തരികളുടെ അടിയിലാണ്.
മിനുസമുള്ള തരികളായതുകൊണ്ട് അവയുടെ യാത്ര വെള്ളമൊഴുകുന്നതു പോലെ തോന്നും
ഒതു പിംങ് പോങ് ബോളിനേക്കാൾ വലുപ്പമില്ല,
ഒരു സ്വ൪ണപ്പെരുച്ചാഴി. (Golden Mole)
ഇവൻ പൂർണ്ണമായും അന്ധനാണ്.
പക്ഷേ, എന്തായാലും ഒന്നും കാണാനും ഇല്ലല്ലോ ഈ മണ്ണിന്നടിയിൽ...
പകരം, ഇവനു നല്ല ശ്രവണ ശക്തിയാണ്
അതിന്റെ മുഴുവൻ തലയും ഒരു ശബ്‌ദവര്‍ദ്ധിനിയായി വർത്തിക്കുന്നു
അത് വെച്ച് ഈ മണൽപ്പരപ്പിലെ എല്ലാ കമ്പനങ്ങളും പിടിച്ചെടുത്ത് ഇരയെ കണ്ടെത്തുകയെന്നത്-
എന്തൊരു വിരോധാഭാസമാണ്.
കൂ൪ത്ത അവന്റെ മുഖവും അതിനു സഹായകരമാണ്.
ചിതലുകൾ...
അന്ധനായിരിക്കെ ഇതത്ര എളുപ്പമല്ല.
ഒളിച്ചിരിക്കുന്നതാണ് നല്ലത്.
കാരണം, മണൽക്കൂനക്കു താഴെ,ചെറിയ ചലനം പോലും ഇവന് കണ്ടുപിടിക്കാൻ സാധിക്കും.
അതുകൊണ്ട് കൃത്യമായി ഇരയെ പിചടിക്കാം
എന്നാൽ, മിക്കപ്പോഴും
അത്താഴമന്വേഷിച്ച് ഒരു മൈലിന്റെ മൂന്നിൽ രണ്ട് ഭാഗത്തോളം അവൻ സഞ്ചരിക്കുന്നു.
പക്ഷേ ഇപ്പോഴവൻ തന്റെ ലക്ഷ്യത്തിലെത്തി. ഇത്ര വലിയൊരു ഇരയെക്കിട്ടുക അവനെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം
ഈ മണലിന്റെ ആഴക്കടലിൽ ഒരു സ്രാവിനെ കിട്ടിയ പോലെയാണ്.
മരുഭൂമിയിൽ ഭക്ഷണം വളരെ വിരളമാണ് പ്രത്യേകിച്ച് രാത്രികാലങ്ങളിൽ
ജീവികൾക്ക് തങ്ങൾക്കുള്ള തീറ്റയിൽ ഒരു തെരഞ്ഞെടുപ്പിനൊന്നും തീരെ സാധ്യതയില്ല
ഇസ്രയേലിലെ നെഗാവ് മരുഭൂമിയാണിത്.
ഓക്റ്റോനിക്റ്ററീസ് (Otonycteris) മരുഭൂമിയിലെ നീളച്ചെവിയൻ വവ്വാൽ, അവൻ ഇര തേടുകയാണ്.
ഭൂരിഭാഗം വവ്വാലുകളും വായുവിൽ പറന്ന് പ്രാണികളെ ആഹാരമാക്കുമ്പോൾ -
മരുഭൂമികലിലെ വവ്വാലുകൾ ഇത്തരം കാര്യങ്ങളിൽ തീ൪ത്തും വ്യത്യസ്ഥരാണ്.
അവ നിലത്ത് ഇര തേടുന്നു.
എങ്ങനെ വേട്ടയാടുന്നു എന്നതിലല്ല, എന്ത് വേട്ടയാടുന്നു എന്നതിലാണ് കാര്യം.
ഒരു വിഷത്തേൾ...
ഇവന്റെ ഒറ്റക്കുത്ത് മതി ഒരു മനുഷ്യന്റെ ജീവനെടുക്കാൻ...
മരണത്തിന് ഒരു തുള്ളി വിഷം മതിയെന്നിരിക്കെ വവ്വാലിന് പ്രാന്താണോ ഈ തേളിനോട് കളിക്കാൻ...
പക്ഷേ കളത്തിൽ ഇരുട്ടായത്കൊണ്ട് ഇരയും വേട്ടക്കാരനും ഒരുപോലെ അന്ധൻമാരാണെന്ന് പറയാം
പക്ഷെ തേളിനൊരു കഴിവുണ്ട് ...
വവ്വാലിന്റെ നീക്കങ്ങൾ മണലിലെ അനക്കങ്ങളിൽ നിന്നും അവന് മനസ്സിലാക്കാൻ കഴിയും
ഓക്റ്റോനിക്റ്ററീസി (Otonycteris) ന് അവന്റെ ശ്രവണ ശക്തി മുഴുവൻ പുറത്തെടുത്തേ മതിയാകൂ
തേള് അനങ്ങിയില്ലെങ്കിൽ അത് എവിടെയുണ്ടെന്ന് അറിയാൻ കഴിയില്ല.
അതെ, യുദ്ധം തുടങ്ങിക്കഴിഞ്ഞു...
ഇറുക്കാൻ ചവണ പോലെയുള്ള കൈകൾ, കൊടും വിഷം നിറച്ച കൊമ്പ്...
ഈ തേള് ശരിക്കും അപകടകാരിയായ എതിരാളി തന്നെ.
ഉച്ചിയിൽ നേരിട്ടുള്ളൊരു കുത്ത്.
പണി തീ൪ത്തോ...?
വവ്വാലിനതൊന്നുമല്ല,
ഓക്റ്റോനിക്റ്ററീസി (Otonycteris) ന് വിഷത്തെ പ്രതിരോധിക്കാൻ കഴിയും.
പക്ഷേ നിരന്തരം കുത്തിയാൽ അത് അസഹ്യമായ വേദനക്ക് കാരണമാകും.
വവ്വാലിന്റെ വിശപ്പ് ഇനിയും മാറിയിട്ടില്ലെങ്കിൽ
സൂര്യോദയത്തിന് മുൻപ് രണ്ട് മൂന്ന് തേളുകൾക്കൂടി പരലോകം പൂകും.
മരുഭൂമിയിലെ ജീവിൾക്ക് അതിജീവനത്തിന് ചില പ്രത്യേക കഴിവുകളുണ്ട്.
കാരണം അവരുടെ വഴിക്ക് വരുന്ന അപൂർവ്വം അവസരങ്ങൾ ഏറ്റവും നന്നായി ഉപയോഗുക്കേണ്ടതുണ്ട്.
ചില മരുഭൂമികളിൽ വർഷങ്ങളോളം മഴ കാണില്ല.
എന്നാൽ ഏതെങ്കിലും തരത്തിൽ ലഭിക്കുന്ന വെള്ളം എങ്ങനെയും ശേഖരിച്ചേ മതിയാകൂ
അതെങ്ങനെ ശേഖരിക്കാം എന്നറിഞ്ഞു കിട്ടിയാൽ രക്ഷപ്പെട്ടു.
നമീബിലെ ഈ മണൽക്കൂമ്പാരത്തിൽ എന്ത് ജാലവിദ്യയാണ് നടക്കുന്നതെന്ന് നോക്കൂ.
അറ്റ്ലാന്റിക്കിൽ നിന്നുള്ള ശീതക്കാറ്റ് മണൽപാളികൾക്ക് മുകളിലൂടെ വീശുന്നു.
അങ്ങനെയുണ്ടാകുന്ന മൂടൽമഞ്ഞ് മരുഭൂമിയെ പുതക്കുന്നു
കൈയ്യെത്താ ദൂരത്തോളം പാറിക്കളിച്ച് ഈ മഞ്ഞ് നമ്മെ കൊതിപ്പിക്കുന്നു.
മണൽക്കൂനയുടെ മുകളിലെ ഈ മഞ്ഞ് പക്ഷേ അൽപ്പായുസ്സാണ്.
സൂര്യൻ ഉദിച്ച് വരുമ്പോൾതന്നെ ഇവ മാഞ്ഞ് പോകും
കരിവണ്ടുകൾ മണൽക്കൂനക്ക് മുകളിലേക്ക് പാഞ്ഞ് കയറുകയാണ്.
മായും മുൻപ് മഞ്ഞിൽ പുതയാൻ.
നമീബിലെ ചില മണൽക്കൂനകൾക്ക് 1000 അടി വരെ ഉയരമുണ്ട്
അവ തന്നെയാണ് ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും വലുതും.
ഇത്തിരിക്കുഞ്ഞൻ കരിവണ്ടിന് ആ മഞ്ഞിൻ മുകളിൽ എത്തുക എന്നത്
നമുക്കു എവറസ്റ്റിന്റെ ഇരട്ടി ഉയരമുള്ള കൊടുമുടി കീഴടക്കുന്നത്ര ശ്രമകരമാണ്.
എന്നിരുന്നാലും ഏറ്റവും രസകരമായത് അവന്റെ അടുത്ത പരിപാടിയാണ്.
കൃത്യമായി കാറ്റിനഭിമുഖമായി നിൽക്കുന്നു.
ആ കൊമ്പുകൾ തലക്കുള്ള ഊന്നുവടികളാണ്.
മഞ്ഞ്തുള്ളികൾ അവന്റെ ശരീരത്തിൽ സംക്ഷേപിക്കാന് തുടങ്ങി.
ചിറകുകൾക്കിടയിലെ സൂഷ്മ സ്തരങ്ങളുടെ സഹായത്തോടെ വെള്ളം നേരെ-
ചാലുകളിലൂടെന്നവണ്ണം വായിലേക്കെത്തുന്നു.
താഴെയെത്തുന്നതിനു മുൻപ്, സ്വന്തം ശരീര ഭാരത്തിന്റെ
40% എങ്കിലും ഇവൻ കുടിച്ചിരിക്കും.
വായുവിൽ നിന്നെങ്ങനെ വെള്ളം ശേഖരിക്കാമെന്ന് ഈ ഇത്തിരിക്കുഞ്ഞൻ പഠിച്ചിരിക്കുന്നു.
അതും ഭൂമിയിലെ ഏറ്റവും വരണ്ട സ്ഥലത്തു നിന്ന്,
ഇനി ഇവൻ മാത്രമല്ല ഈ മണൽക്കൂനക്ക് മുകളിലുള്ളത്-
ജാലപാദിയായ ഈ പല്ലിയും (geckos) സമാനമായ ഒരു കൗശലം ഉപയോഗിക്കുന്നു.
തീർച്ചയായും, ഇങ്ങനെ കുറച്ച് ജീവികൾ ഇത്തിരി വെള്ളം കിട്ടാനായി ഏതറ്റം വരെയും പോകുന്നു.
നി൪ഭാഗ്യവശാൽ ഈ ഓന്തുകൾക്കറിയാം (Namaqua chameleons),കരിവണ്ടുകൾ
മുകളിലേക്ക് പോയതിനേക്കാൾ സത്തുണ്ടാവുക തിരിച്ചിറങ്ങി വരുമ്പോഴാകുമെന്ന്.
വെള്ളത്തിന് പ്രാധാന്യമില്ലാത്ത വൈവിധ്യവും സംപുഷ്ടവുമാ൪ന്ന ജീവിതം
ലോകത്തിൽ ഏതാണ്ട് തികച്ചും അസാധ്യമാണ്.
ദശലക്ഷം വർഷങ്ങൾകൊണ്ട് വികസിച്ച് വന്ന വിശിഷ്ടമായ അതിജീവനതന്ത്രങ്ങൾ കൊണ്ട് -
മാത്രമാണ് ഈ മരുഭൂമികളിലെ ഏതൊരു ജീവിത വിജയവും സാധ്യമായത്.
പക്ഷേ, നമ്മുടെ ഭൂമി മാറിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു
ലോകത്തുള്ള ഏതാണ്ടെല്ലാ മരുഭൂമികളും തന്നെ വള൪ന്നും വരണ്ടും കൊണ്ടേയിരിക്കുന്നു
അതും മുൻപത്തേതിനേക്കാളിരട്ടി വേഗത്തിൽ.
ഭാവിയിൽ ഇവിടെ ജീവൻ എങ്ങനെ നിലനിൽക്കുമെന്നത് കണ്ടറിയുകതന്നെ വേണം.
ഈ വിശാലമായ ശൂന്യമായ ഭൂപ്രകൃതിയിൽ ജീവികളെ കണ്ടെത്തുക എന്നത് ഷൂട്ടിംങ്ങ് സംഘത്തിന്-
ഒരു സ്ഥായിയായ പ്രശ്നമായിരുന്നു
പക്ഷേ, ഭൂമിയിലെ വന്യജീവികളെപ്പറ്റി ഇത്രയും വിശാലമായൊരു ചിത്രീകരണത്തിനിടയിൽ
ഇതൊന്നുമൊരു വിഷയമേ ആകാൻ പാടില്ലല്ലോ...
ഒരു ലക്ഷത്തിലധികം വരുന്ന വെട്ടുകിളിക്കൂട്ടത്തെ കണ്ടെത്താനാകുമോ..? സംശയമാണ്
ശരി, ശ്രമിക്കാം...
മഡഗാസ്കറിന്റെ പ്രാന്തപ്രദേശങ്ങളിൽ മഴ പോലെ എന്തോ പൊടിയുന്നുണ്ടെന്ന
വാ൪ത്തയുടെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ
സംഘം അങ്ങോട്ടേക്ക് പുറപ്പെട്ടു
വഴിമദ്ധ്യേ വെട്ടുകിളികൾ റോഡ് ക്രോസ് ചെയ്യുന്നതായിഒരു ചെറുപ്പക്കാരി പറഞ്ഞു
ഞങ്ങൾ വാഹനങ്ങൾ അവിടെ നി൪ത്തി
നോക്കൂ, ഇതവ൪ തന്നെ, വെട്ടുകിളിക്കൂട്ടം റോഡിന്റെ അരികിലായി...
അത് പ്രത്യാശ നൽകി,
പുൽച്ചാടികളെ കണ്ടെത്തുന്നത് എളുപ്പമാണെങ്കിലുെ
ചിത്രീകരിക്കുക അത്ര എളുപ്പമായിരുന്നില്ല
നമുക്ക് പണി അവസാനിപ്പിച്ചാലോ..? ഇതൊരു നടക്ക് പോകുമെന്ന് തോന്നുന്നില്ല
പുൽച്ചാടികളോക്കെ ഫ്രെയ്മിൽ നിന്ന് വഴുതിപ്പോകുന്നു
ഒരു തരത്തിലുള്ള പരിപാടിയും നടന്നില്ലെന്ന് മാത്രമല്ല എല്ലാവ൪ക്കും പ്രാന്തായി,
അറിയാവുന്ന രീതിയിലൊക്കെ ശ്രമിച്ചുകൊണ്ടേയിരുന്നു
ലെൻസിന്റെ മുന്നിൽ നിന്നുമവ അപ്രതീക്ഷിതമായി ചാടിപ്പോകുന്നു
ഇതെന്റെ തിങ്കളാഴ്ച രാവിലത്തെ പുൽച്ചാടി പിടിത്തമാണ്
യ്യോ..!! എന്ത് പണ്ടാരമാണത്...??
- എന്ത് ? - ആ , അതൊരു കടന്നൽക്കൂടാണ്...!!
പെട്ടെന്ന് ചുറ്റും വെട്ടുക്കിളികൾ നിറഞ്ഞു
ജാസ്സിന്റെ കൈസഹായമില്ലാതെ തന്നെ
ഉം, അതൊരു നല്ല തുടക്കമായിരുന്നു പക്ഷേ, അപ്പോഴും അവ പറക്കുന്ന...
ദൃശ്യങ്ങൾ കിട്ടിയിരുന്നില്ല, അവിടല്ലെ കഥയിരിക്കുന്നെ...
പക്ഷേ, ഒറ്റപ്പറക്കലിൽ അവ 60 മൈലുകളെങ്കിലും സഞ്ചരിക്കുന്നതിനാൽ
പ്രാണിക്കൂട്ടത്തെ കണ്ടെത്തുക അസാദ്ധ്യമായിത്തന്നെ തുട൪ന്നു
ഭാഗ്യവശാൽ UN ന്റെ ഭക്ഷ്യകാ൪ഷിക സംഘടന അവിടെയുണ്ടായിരുന്നു
അവരുടെ സഹായം കിട്ടി
FAO മഡഗാസ്കറിലെ വിളകളെ നശിപ്പിക്കുന്ന വ്യാധികളെ
തുരത്തുന്ന ഒരു ഉദ്യമത്തിലായിരുന്നു
വെട്ടുകിളിക്കൂട്ടം എവിടെന്ന് ആ൪ക്കെങ്കിലും അറിയാമായിരുന്നെങ്കിൽ,
അത് അവിടുത്തുകാരനായ ഹെയ്സിബിലോക്ക് മാത്രമായിരുന്നു.
അദ്ദേഹം മാപ്പിൽ ചൂണ്ടി ഈ ഭാഗങ്ങളിൽ അവ ഉണ്ടാകാമെന്ന് പറഞ്ഞു
ഇതാണ് വെട്ടുകിളികളെ പിടിക്കാനുള്ള ഉചിതമായ സമയം
എന്നാൽ വെട്ടുകിളിപ്പിടിത്തമെന്നൊന്നും ഇതിനെ പറയാൻ പറ്റില്ല
വെട്ടുകിളികൾ എല്ലായ്പോഴും ഒരു പടി മുന്നിലാണ്.
-ഇത് അത്ഭുതകരമാണ്, ശരിക്കും, -ഈ പദ്ധതി പൂർണമായും
മണിക്കൂറ് വെച്ച് മാറ്റിക്കൊണ്ടിരിക്കയാണ് - മാത്രമല്ല നമ്മളിപ്പോൾ യാത്രചെയ്യേണ്ടതുണ്ട്
-വടക്ക് ഭാഗത്തേക്ക് നമ്മൾ കൂടുതൽ യാത്ര ചെയ്യണം
-ശരിക്കും നല്ല പാട് തന്നെ -അതെ ശരിക്കും
അവർ അറിയാത്തിടത്തിലേക്ക് എത്തുന്നതോടെ,
കൂടുതൽ ചളകുളമാകുമെന്ന് തോന്നിത്തുടങ്ങി
ഗതാഗതം തന്നെയാണ് പ്രധാന പ്രശ്നം. ഇതെന്താ റോഡിൽക്കൂടി ബോട്ടോടിക്കുന്നോ...??
അവിശ്വസനീയമായ യാത്ര തന്നെ...
വളരെ പതുക്കെയുള്ള യാത്ര, പെട്ടെന്ന്തന്നെ നി൪ത്തേണ്ടി വന്നു
വെട്ടുകിളിക്കൂട്ടം ഈ പുഴക്ക് അക്കരെയാണ്, അതിനാൽ...
ഇത് മുറിച്ചുകടന്നേ മതിയാവൂ
അവലക്ഷണമാണല്ലോ...!!
ഏതായാലും ഞങ്ങളിവിടെ പെട്ടു, പുരാതനമായ ഈ ചങ്ങാടത്തിൽ,
കുത്തിയൊഴുകുന്ന ഈ നദിക്കക്കരെയെത്തണം
ഒരേ സമയം മുന്നോട്ടും പിന്നോട്ടും പോലെ,
ഒരു മണിക്കൂ൪ നീണ്ട യാത്രയുണ്ട്.
മറുകര എന്താണെന്ന് കാണണം
പുറകോട്ട് നോക്കിയാലും മുന്നോട്ടു നോക്കിയാലും വിജനത തന്നെ.
പക്ഷേ മുന്നോട്ട് പാഞ്ഞ സംഘത്തിന് വീണ്ടും നിരാശയായിരുന്നു ഫലം.
വെട്ടുകിളികളുടെ പൊടി പോലും അവിടെയെങ്ങും കണ്ടില്ല
പിന്നെയും രണ്ടാഴ്ച കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു
നാട്ടു ഭക്ഷണമൊക്കെ വെറുപ്പിച്ചു തുടങ്ങി...
പിന്നെ എഡ്ഡിന് വയ്യാണ്ടായി വയറുവേദനയും പുളിച്ചു തികട്ടലും
വയറ് കുളമായെന്ന് പറയാം...
അടിയന്തിരമായി എന്ത് ചെയ്തിട്ടെങ്കിലും
വെട്ടുകിളിക്കൂട്ടത്തെ കണ്ടത്തിയേ പറ്റൂ
അടുത്ത ദിവസം, വീണ്ടും യാത്ര,
ശ്രദ്ധിച്ച്...
അതാണ്, ഞങ്ങളുടെ ഡ്രൈവ൪ ജമാൽ
എന്താ പറയുന്നേ..? ങേ...??
ഇല്ലെന്നോ...??
വഴിതന്നെയൊരു ചെളിക്കുളമായിരുന്നു...
വാഹനങ്ങളിനി മുന്നോട്ട് പോകില്ല
ഞങ്ങൾക്കിവിടം കടന്ന് ആ പുൽമൈതാനത്ത് എത്തുകയായിരുന്നു വേണ്ടത്
ശേഷം ഞങ്ങളുടെ പുൽച്ചാടികളെ കണ്ടെത്തണം
ചിന്തിക്കാൻ തന്നെ വിഷമമാണ് -- എല്ലാ സന്നാഹങ്ങളുമുള്ള അമേരിക്കയുടെ
ബി.ബി.സി, കേവലം ഒരു ചെളിക്കുണ്ടിന് മുന്നിൽ തോറ്റു പോയെന്ന്...
തിരികെ മാപ്പിൽ തന്നെ വന്നു,
വീണ്ടും ഹസിബിലോ രക്ഷാപ്രവ൪ത്തനത്തിനിറങ്ങി
അവസാനം, ഞങ്ങളൊരു പദ്ധതിയുണ്ടാക്കി.
ആകാശ ചിത്രീകരണം അജണ്ടയിലേ ഉണ്ടായിരുന്നതല്ല
പക്ഷേ, FAOയ്ക് നന്ദി - ഹെലിക്കോപ്റ്റ൪ തന്നതിന്
ഇപ്പോൾ സംഘത്തിന് വെട്ടുകിളിക്കൂട്ടത്തിനോട് അവരുടെ കളത്തിലിറങ്ങി കളിക്കാം
പുകയാണോ അത്...??
അല്ല, ഇത്തവണ അത് കോടിക്കണക്കിന് പുൽച്ചാടികൾ...
...പിന്നെ ഒരാൾക്ക് വളരെ ആശ്വാസമായി, നി൪മാതാവിന്
വ്ഹൂ........
പരാജയങ്ങൾക്കൊടുവിൽ സംഘത്തിന് ഒരു വലിയ വെട്ടുകിളിക്കൂട്ടത്തെത്തന്നെ കിട്ടിയിരിക്കുന്നു
ഇതായിരുന്നു ശരിക്കും ഞങ്ങൾ നോക്കി നടന്നത്, മഡഗാസ്കറിന്റെ പകുതി ദൂരം ഞങ്ങൾ പിന്നിട്ടു
കാരണം അവിടുത്തെ ഒറ്റപ്പെട്ട സ്ഥലത്താണവയുണ്ടായിരുന്നത്
എല്ലാം ഒരു ദു:സ്വപ്നമാണെന്നാണ് കരുതിയിരുന്നത് പക്ഷേ, അവസാനം ഞങ്ങളെത്തിച്ചേ൪ന്നിരക്കുന്നു
ഞാനുദ്ദേശിച്ചത്, ഇതാണ് ഞങ്ങൾ ശരിക്കും പ്രതീക്ഷിച്ചതിലും വലിയത്...
ഒന്നും പറയാനില്ല, മനോഹരമെന്നല്ലാതെ.
അങ്ങോട്ട് നോക്കിക്കേ, ഇന്ന് ഞാൻപടം പിടിച്ച് മരിക്കും...
ഇത് ശരിക്കും അതിശയകരമായ ഉന്‍മേഷം തരുന്ന എന്നാൽ അതിശയിപ്പിക്കുന്ന ഒന്നാണ്.
ഈ മഹാമാരി വരുത്തുന്ന വിനാശത്തിന്റെ തോതറിഞ്ഞാൽ ശരിക്കും അതിശയമാകും
ഇതിനെ വരുതിയിലാക്കാൻ FAO വഹിക്കുന്ന പങ്കിനെക്കുറിച്ചാണിവിടെ
എടുത്തു പറയേണ്ടത്.
എനിക്ക് പ്രാന്താകുന്നു, ഇത് കണ്ടിട്ട്.. ഞാനിതിലൂടെ ഓടാൻ പോകുകയാണ്
നഗ്നനായിരുന്നെങ്കിൽ ഒന്നുകൂടി നന്നായേനേ...
ഹോ ഭാഗ്യം, റോബ് വസ്ത്രമുരിഞ്ഞില്ല. പിന്നെ, ഈ മഹാമാരി ഇപ്പോൾ
നിയന്ത്രണ വിധേയമാണ്
എടുത്തു പറയേണ്ടത്, സംഘം ഇത്രയും വലിയ ഒരു വെട്ടുകിളിക്കൂട്ടത്തിന് സാക്ഷിയായിട്ടുമില്ല
ചിത്രീകരിച്ചിട്ടുമില്ല എന്നതാണ്.
അടുത്ത തവണ ഞങ്ങളുടെ യാത്ര ലോകത്തെ പ്രധാന സസ്യ വ൪ഗങ്ങൾ,
അതിശയകരമായ കൂടിച്ചേരലുകൽ... മാറ്റങ്ങൾക്ക് വിധേയമാക്കപ്പെട്ടുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന,
വന്യജീവി സങ്കേതങ്ങൾ...അതിശയിപ്പിക്കുന്ന ജീവി വ൪ഗങ്ങൾ... അപ്രതീക്ഷിത അതിജീവന തന്ത്രങ്ങൾ എന്നിവയാണ്.
പരിഭാഷ : പ്രവീൺ അടൂ൪ http://www.malayalamsubtitles.org